Life History of Sri Tiruvotriyoor Thyagaiyer - జీవితచరిత్ర - తిరువత్తియూర్ త్యాగయ్యర్

• ఇతడు 18-19 శతాబ్దాలకు చెందినవాడు.త్యాగరాజుకు ముఖ్యశిష్యుడు. తమిళబ్రాహ్మణుడు.
• మద్రాసులోని తిరువత్తియూర్ నందు జన్మించుటచే “తిరువత్తియూర్ త్యాగయ్య” అని పిలువబడును.
• ఇతడు ఘనరాగపంచకము మొదలైన 108 రాగములలో అతిభక్తిపూరితమైన కీర్తనలు రాసి, “సంకీర్తన రత్నావళి” అను గ్రంథమును రచించిన ప్రతిభావంతుడు. ఈ గ్రంథమును ఇతడు వేణుగోపాలస్వామికి అంకితమిచ్చిరి.
• శ్రీత్యాగరాజుపై భక్తితో ఖరహరప్రియ రాగములో “త్యాగరాజ సద్గురుని తలతును ప్రేమతో” అను కీర్తనను రచించిరి.
• కాంభోజిరాగములోని “సరసిజనాభ” అను అటతాళ వర్ణములో ముక్తాయిస్వరము 3 ఆవృత్తములలో ఉన్నవని విద్వాంసులు ఆక్షేపింతురని తలచి, దానిని పూర్తిచేయుటకు దక్షిణదేశమంతటా అనేకమంది ప్రయత్నించగా, చివరకు ఈయనయే దానిని పూర్తిచేసి, స్వరసింహుడని బిరుదుపొంది, “స్వరసింహ త్యాగయ్యర్” అని పిలువబడిరి.
• నెల్లూరు రాఘవరాజుగారు, గుంటూరు వాస్తవ్యులైన శంకరయ్యశాస్త్రిగారు ఈయన శిష్యులు.
• 1900 సంవత్సరంలో తమ తండ్రిగారైన కుప్పయ్యర్ గారి రచనలన్నింటిని చేర్చి, “పల్లవి స్వరకల్పవల్లి” అను పేరిట అచ్చొత్తించినారు. ఇది సంగీత ప్రపంచమునకు అఖండమైన సేవ.
• వీరు తమ రచనలను సంకీర్తన రత్నావళిలో ముద్రించియున్నారు. వీరి ముద్ర “గోపాలదేవ” అనునది.

Life History of Sri Patnam Subramanya Iyer - జీవితచరిత్ర - పట్నం సుబ్రహ్మణ్య అయ్యర్

• ఇతడు క్రీ.శ. 1845 - 1902 కాలమునాటివాడు. అష్టసహస్ర బ్రాహ్మణుడు. ఆంధ్రతమిళభాషలలోను, సంగీతములోను గొప్ప పండితుడు.
• మానంబుచావడి వెంకటసుబ్బయ్యగారి శిష్యుడు.
• ఈయన గాత్రము మొదట అతికఠినముగా ఉండుటచే విపరీతమైన సాధన చేసి, తన గాత్రమును మాధుర్యమైనదిగా చేసుకొనగలిగిన సంకల్పసిద్ధుడు.
• ఇతను త్యాగరాజ రచనలను అనుసరించి, “వేంకటేశ” ముద్రతో అనేక కృతులను, వర్ణములను, తిల్లానాలను, జావళీలను రచించిన సమర్ధుడు.
• బేగడ రాగాలాపనలో ఈయనకుగల ప్రత్యేక నైపుణ్యమునకుగాను “బేగడ సుబ్రహ్మణ్య అయ్యర్” అని పిలువబడును.
• అష్టోత్తర శత తాళములలో ఒకటైన 128 అక్షరకాలములుగల “సింహనందిని” తాళములో ఒక గొప్ప పల్లవి రచించి అత్యద్భుతంగా గానముచేసి, సభాసదులను ఆనందపరవశులుగా చేయగల ఏకైక సంగీతవిద్వాంసుడు.
• ఇతడు మొదట తిరువత్తియూర్ లోను, తదుపరి చెన్నపట్టణంలోను నివసించుటచే పట్నం సుబ్రహ్మణ్య అయ్యర్ అని కూడా పిలువబడెను.
• ఇతని రచనలకుగానీ, గానమునకుగానీ, రాగభావమే ప్రత్యేకత అగును.
• ఈయన రచనలలో
• “ఇంతకంటె” (కానడ),
• “రఘువంశసుధాంబుధిచంద్రశ్రీ” (కదనకుతూహలం),
• “మనసున నెర నమ్మితిని” (బేగడ),
• “నిన్నుజూసి ధన్యుడనైతి” (సౌరాష్ట్ర)
• వంటి కృతులు మిగుల ప్రసిద్ధములు.
• శ్రీ రామ్నాడ్ శ్రీనివాస అయ్యంగార్ ఈయనకు శిష్యుడు.

Life History of Sri Veena Kuppaiyer - జీవితచరిత్ర - వీణ కుప్పయ్యర్

• • ఇతడు 18-19 శతాబ్దములకు చెందినవారు. త్యాగరాజుకు ముఖ్యశిష్యుడు. తమిళబ్రాహ్మణుడు.

  • మద్రాసులోని తిరువత్తియూర్ నందు జన్మించెను. కనుక “తిరువత్తియూర్ కుప్పయ్యార్” అని పిలువబడును.

  • నారాయణగౌళ రాగాలాపనలో విశేష ప్రతిభగలవాడగుటచే, “నారాయణగౌళ కుప్పయ్యర్” అనియు, “పాట కుప్పయ్యర్” అనియు చెప్పుకొనెడివారు.

  • తండ్రిపేరు సాంబమూర్తిశాస్త్రి. ఈయన వీణ వాయిద్యములో అత్యద్బుతమైన ప్రతిభగలవాడగుటచే, “సాంబడు వాయించాలి, సాంబడే (ఈశ్వరుడే) వినాలి” అని ప్రజలు చెప్పుకొనేవారు.

  • కుప్పయ్యర్ సంగీతసాహిత్యములలో గొప్పపండితుడు కావున, కవియగును. ఇతడు రచించిన తానవర్ణములు, కృతులు, తిల్లానాలు విశేష ప్రచారములోకి వచ్చినవి.

  • ఇవి “గోపాలదాస” ముద్రను కలిగియుండును. ఇతనికి “గానచక్రవర్తి” అను ప్రసిద్ధ బిరుదు కలదు.

  • ఈయన శిష్యులలో పల్లవి సీతారామయ్య, ఫిడేల్ పొన్నుస్వామి మొదలగువారు ముఖ్యులు.

  • వీరు గొప్ప భక్తులు. వీరి కులదైవము శ్రీరాధారుక్మిణీసమేతుడైన శ్రీవేణుగోపాలస్వామి. ప్రతిదినము స్వామికి పూజలు చేయుటయు, సంవత్సరమునకు రెండుసార్లు ఉత్సవము జరుపుటయు వీని అలవాటు. ఉత్సవసమయమందు గొప్పగొప్ప విద్వాంసుల గానసభలు జరుగుచుండెడివి. ఈ కచేరీలు వినుటకు, పూజను చూచుటకు వేలాదిమంది జనులు వచ్చుచుండిరి.

  • అటువంటి సందర్భంలోనే శ్రీత్యాగరాజస్వామివారు ఒకసారి కుప్పయ్యగారి ఇంటినుండుట తటస్థించి, వేణుగోపాలస్వామివారి దివ్యవిగ్రహమునుగాంచి, తన్మయత్వమును పొంది, కేదారగౌళరాగంలో “వేణుగానలోలుని గన వేయికన్నులు కావలెనే” అను కృతిని పాడిరి.

  • కుప్పయ్యగారికి వేణుగోపాలునిమీద అమితభక్తి కలదు కనుక, “గోపాలదాస” అను ముద్ర తన రచనలలో వాడిరి.

  • వీరియొక్క కుమారుడు శ్రీ తిరువత్తియూర్ త్యాగయ్యగారు కూడా వాగ్గేయకారుడే.

  • వీణకుప్పయ్యర్ వర్ణములు, కృతులు, తిల్లానాలు రచించియున్నారు. వీరు తానవర్ణ రచనలలో చాలా నిపుణత కలవారు.

  • వీరు 1917 లో పరమపదించిరి.

Life History of Sri Purandhara Dasa - పురంధరదాసు - జీవిత చరిత్ర

 

• పురందరదాసు 1486 - 1564 కాలంనాటివారు. ఈయన 1486వ సంవత్సరంలో బళ్ళారి జిల్లాలో హంపి వద్ద పురందరగడ అనే గ్రామంలో జన్మించిరి. కర్ణాటక బ్రాహ్మణుడు, మధ్వ మతస్తుడు. తండ్రి వరదప్ప, తల్లి కమలాంబ.

• పురందరదాసు భార్య పేరు సరస్వతీబాయి. ఈయన మొదట పూనా నగరంలోను, తరువాత హంపి, విజయనగరంలోను నివసించినారు.

• అన్నమాచార్యునికన్నా చిన్నవారు. వీరు ఉభయులూ సమావేశమైనట్టు కూడా చెప్పుదురు.

• ఇతడు పండరీనాథుని భక్తుడై తన ఆస్తినంతయు దానధర్మములకు ఉపయోగించిన గొప్ప త్యాగఘనుడు.

• వేదోపనిషత్తులను ప్రజలకు బోధించిన చరితార్థుడు.

• కన్నడ భాషలో విశేష పాండిత్యం సంపాదించి భక్తితో 4,75,000 దేవరనామములను రచించి, తరించిన మహానుభావుడు.

• కర్ణాటక సంగీతము ప్రారంభ శిక్షణకు వీలుగా స్వరావళి, జంట, అలంకార, పిళ్ళారిగీతములను రచించెను.

• ఆదిగురువు మరియు సూళాదులను ఠాయములవంటి ప్రబంధములను రచించిన మేధాసంపన్నుడు.

• వేదాంత ప్రబోధములైన ఇతని రచనలను కన్నడభాషలో దాసరపదగళు అని చెప్పుదురు.

• వీరి రచనలు “పురంధరవిఠల” ముద్రను కలిగియుండును.

• స్వరావళిని మాయామాళవగౌళ రాగములో బోధించుట ఇతడే ప్రారంభించెను.

• ఇతనికి “కర్ణాటక సంగీత పితామహ” అని బిరుదు కలదు. ఇతని కుటుంబంలోని వారందరూ సంకీర్తన రచయితలగుదురు.

 కథ: ఇతడు తల్లిదండ్రులయొక్క ఏకైక పుత్రుడు. తిరుపతి వేంకటేశ్వరుని మొక్కుపై జన్మించెను. వీరు చాలా ధనవంతులు అయినందువల్ల వరదప్పను “నాయక్” అని పిలిచేవారు. వేంకటేశ్వరుని అనుగ్రహంవల్ల జన్మించారు కాబట్టి ఇతనికి శ్రీనివాసుడు అని పేరు పెట్టిరి.

శ్రీనివాసుడు చిన్నతనంలోనే సంస్కృతం, కన్నడ భాషల్లోను, సంగీతం మొదలైనవాటిలో మేటి  అయిరి. వజ్రములు పరీక్షించుటలో కూడా ప్రావీణ్యము సంపాదించిరి. ఇతనికి సరస్వతీబాయి అను బాలికతో 16వ ఏట వివాహం జరిగినది. ఇతని 20వ ఏట తల్లిదండ్రులు కరువైరి కనుక వ్యాపారభారమంతయు ఇతనిపై పడినది. అతిచతురతతో వ్యాపారం చేసి, ధనమును బాగుగా గడించిరి. వీరి సహవ్యాపారస్తులు వీరిని “నవకేటి నారాయణ” అని పిలిచేవారు. కానీ లోభత్వం కూడా వీరిలో పెరిగెను.

ఒకనాడు శ్రీనివాసుని వద్దకు ఒక బ్రాహ్మణుడు తన కుమారునికి ఉపనయనం చేయవలయుననియు, అందులకు కొంత సహాయము చేయవలయుననిను అర్థించెను. శ్రీనివాసుడు రేపు రమ్మని చెప్పెను. ఇట్లు కొన్ని దినములు బ్రాహ్మణుడు వచ్చుటయు, ఇదే బదులు చెప్పుటయు జరిగెను. ఆ బ్రాహ్మణుడు విసిగి, శ్రీనివాసుని భార్య అయిన సరస్వతీబాయి వద్దకు వెళ్లి సహాయం చేయమని కోరెను. ఆమె మిక్కిలి భక్తి కలిగినది, నిష్ఠాపరురాలు. ఉపనయనం కొరకు వచ్చి సహాయం అడిగిన కాదనకూడదని తెలిసి, వెంటనే తన ముక్కున ఉన్న ముంగెరును తీసిచ్చి దానిని అమ్మి ఖర్చు చేసుకోమనెను. వెంటనే ఆ బ్రాహ్మణుడు దానిని తీసుకొని శ్రీనివాసుని వద్దకు అమ్ముటకై వెళ్ళెను. ఆ నగను చూసిన వెంటనే అది తన భార్యదే అని గుర్తించెను. వెంటనే తన ఇంటికి వెళ్లి భార్య ముంగెరను అడిగెను. సరస్వతీబాయి భయపడి, బ్రతుకుటకంటే చావు మేలని విషము కలుపుకొని తాగబోయెను. కానీ ఆ పాత్రలో తన ముంగెర కనబడగా దానిని తీసుకొనిపోయి దానిని తన భర్తకు ఇచ్చెను. ఆ నగను చూసి శ్రీనివాసుడు ఆశ్చర్యపోయి తన భార్యవలన జరిగిన విషయము వినిన వెంటనే అతనికి జ్ఞానోదయము కలిగెను. వెంటనే ఆ బ్రాహ్మణుడికోసం వెతికించగా అతను కానరాలేదు. ఆ బ్రాహ్మణుడే పరమపురుషుడగు విఠలస్వామి అని తెలుసుకొని తన సర్వస్వము దానధర్మములకు వినియోగించెను. ఆ సమయములో అఠాణ రాగంలో మొదటి కీర్తన రచించిరి.

జ్ఞానోదయం అయినప్పటినుండి ఇతడు దేశములోని అన్ని క్షేత్రములను దర్శించెను. ప్రసిద్ధ మధ్వగురువు అయిన వ్యాసతీర్థులవారు వీరికి ఉపదేశము చేసి “పురంధరదాసు” అని పేరు పెట్టిరి. ఈ భార్యాభర్తల భక్తికి మెచ్చి పురంధర విఠలుడు చాలాసార్లు దర్శనమిచ్చిరి.

వీరు నారదాంశము అని ప్రతీతి. శ్రీ త్యాగయ్యగారు వీరికి చాలా కృతులలో అంజలి ఘటించిరి. మధ్యమకాల రచనలలో నాయికానాయకుల భావములతో కొన్ని రచనలు వీరిచే రచింపబడినవి. వీరు గీతములను, ద్విధాతు ప్రబంధములను రచించిరి. వీరు హంపిలో నివసించిన మఠమునకు “పురంధరదాసు మఠము” అని పేరు. ఆ మఠము ఇప్పటికీ హంపిలో కలదు. ఈయన చివరి దశలో సన్యాసమును స్వీకరించిరి. రక్తాక్షి నామ సంవత్సరము పుష్య బహుళ అమావాస్య అనగా 1564 జనవరి 2వ తేదీన సిద్ధిపొందిరి.

Life History of Sri Pydala Gurumurthy Sastry - పైడాల గురుమూర్తిశాస్త్రి - జీవిత చరిత్ర

• పైడాల గురుమూర్తిశాస్త్రి 18వ శతాబ్దమునకు చెందినవాడు. నివాసము తిరునల్వేలి జిల్లా కయత్తారు అను గ్రామము.
• రామస్వామి దీక్షితులకు సమకాలీకుడు.
• తెలుగు ములికినాటి బ్రాహ్మణుడు.
• చతుశ్శాస్త్ర పండితుడు. సంగీతసాహిత్యములందు అతిసమర్థుడు.
• గీత, లక్షణగీత, ప్రబంధ, కీర్తనలు అనేకము రచించిన మహానుభావుడు.
• సుమారు వెయ్యి గీతములవరకు రచించియుండుటచే ఈయనకు “వేయి గీత” అను సార్థకనామము వచ్చినది.
• తన రచనలయందు గురుమూర్తి అను స్వనామ ముద్రను ఉపయోగించినాడు.
• తనకుగల సంగీత సాహిత్య విశిష్టతచే మణలి చిన్నయ మొదలియార్ చే మద్రాసునందు బహు సన్మానములొందినారు.
• సంస్కృతములో ఈయన రచించిన

• ధన్యాసిరాగములోని “నీరజనయన”

• మోహనరాగములోని “సదాపతిం” వంటి కీర్తనలు,

• శహన రాగములోని “కంసాసుర” వంటి లక్షణగీతములు

మిగుల ప్రసిద్ధములు.